El-Fasher, bandar yang hampir mati secara langsung

Oleh Muammar Ibrahim, wartawan tempatan untuk Nouvelles Afrique di El-Fasher

El-Fasher, di tengah-tengah Darfur Utara, bukan hanya sebuah bandar yang berperang. Ia adalah tangisan yang tiada siapa yang mendengar. Selama berminggu-minggu, tentera Sudan dan Pasukan Sokongan Pantas telah bertempur di sana. Orang awam membayar harga. Terperangkap. Tanpa air. Tanpa elektrik. Tanpa rawatan perubatan. Hospital sudah rosak.

Amina, 34, seorang jururawat di hospital Saudi, menceritakan: "Kali terakhir saya dibedah, ia adalah dengan cahaya telefon bimbit. Penjana telah mati selama tiga minggu. Kami memotong kaki seorang budak lelaki berusia 12 tahun tanpa bius. Dia menjerit. Kami meletakkan sebatang kayu di antara giginya. Dia tidak sedarkan diri. Kami meneruskan." Kerang jatuh di wad bersalin. Dia melihat seorang wanita bersalin di dalam runtuhan. Bayi itu dilahirkan mati.

FSR telah mengelilingi bandar selama berbulan-bulan. Mereka mengebom kawasan kejiranan awam dan memotong jalan raya. Konvoi kemanusiaan tidak boleh masuk lagi. El-Fasher terputus dari seluruh negara. Omar yang berusia sembilan tahun berjalan kaki selama 12 hari untuk sampai ke Tawila. "Saya melihat ayah saya ditembak di jalan raya. Dia membawa adik lelaki saya. Mereka jatuh bersama. Saya tidak menjerit. Saya berlari."

Siasatan akhbar dan laporan NGO mencadangkan peranan tidak langsung untuk Emiriah Arab Bersatu. Senjata dan peralatan dilaporkan sedang transit melalui Dubai ke Pasukan Sokongan Pantas (RSF). UAE menafikan sebarang sokongan. Bagaimanapun, dron dan kenderaan keluaran Emirati telah dikenal pasti di lapangan.

Abou Bakr, 67, melihat sebuah dron terhempas di padangnya. "Ia mempunyai label dalam bahasa Arab. Bukan Sudan. Bukan Chadian. Emirati. Saya mengambil gambar dengan telefon saya yang rosak. Tiada siapa yang melihatnya. Tiada lagi rangkaian." Bantuan jenis ini, secara langsung atau melalui perantara, menyemarakkan peperangan yang semakin memuncak menjadi malapetaka kemanusiaan.

Pada bulan Mei, Mahkamah Keadilan Antarabangsa menolak aduan Sudan terhadap Emiriah Arab Bersatu, mendapati ia tidak mempunyai bidang kuasa untuk membicarakan kes pembunuhan beramai-ramai. Keputusan itu mencetuskan kemarahan di kalangan penyokong hak asasi manusia.

Di media sosial, mesej tersebar kira-kira lebih 2,000 orang awam terbunuh dalam 48 jam di El-Fasher. Angka ini belum disahkan, tetapi ia bercakap banyak tentang skala tragedi. Pekerja kemanusiaan menggambarkan pembunuhan beramai-ramai dan risiko pembunuhan beramai-ramai, yang telah diisytiharkan oleh PBB akan berlaku.

Abu Bakar melihat kubur besar berhampiran sekolah Al-Fasher Selatan. "Mayat bertimbun. Kanak-kanak. Orang tua. Wanita hamil. Mereka tidak menanam orang di tanah perkuburan lagi. Tidak ada ruang lagi. Mereka menggali di halaman rumah. Di jalanan. Di taman."

Sambutan antarabangsa kekal minimum. Majlis Keselamatan lumpuh oleh perpecahan dalaman. Tiada sekatan besar telah dikenakan ke atas mereka yang didakwa bertanggungjawab. Negara jiran, yang sudah ditimpa pelarian, kekurangan sumber.

Fatima, 28, melarikan diri bersama dua anak perempuannya. "Kami tidur di padang pasir. Dubuk berpusing-pusing. Saya menyanyi untuk mereka tidur. Lagu pengantar tidur daripada ibu saya. Mereka tidur. Saya tidak."

Di El-Fasher, tiada lagi harapan. Mereka bertahan. Dan mereka menunggu dunia ingat bahawa bandar itu masih wujud.